سلام
وقتی دقیقأدر30/اسفند1403برای بازی فوتبال ایران وامارات ودرفقره در رفتن برق نورافکن های استادیوم وخجالت کشیدن مهدی طارمی ازاین واقعه چشمک زدم!
بچه ده ساله ام درگوش مادرش گفت:چندروزپشت سرهم تعطیله سوژه ای نیست که طرف دست به قلم بشه.
طرف اسم رمزحقیردرخانه خودمان است
ازساده اندیشی بچه دلسوزم خنده ام گرفت!؟
اولأ: چون ازقدربودن مدیران حاکمیت چیزی نمی داند!؟
ثانیأ:ازاین شعرکه نمیدونم شاعرش کیست بی خبراست.
یک عمرمی توان سخن اززلف یارگفت/
دربند آن مباش که مضمون نمانده است/
عزت زیاد